Bu web sitesinin tüm hakları Recep KARABULUT'a aittir. Her Hakkı Saklıdır. © 2007-2011
SENDEDİR SENDE
Beni görüp yönün öte döndürme
Yine gitmez meylim sendedir sende
Yıkıp hilal kaşlarını indirme
Benim iki gözüm sendedir sende
Şeker vardır dudağında dilinde
Arzum kaldı senin gonca gülünde
Sen bir padişahsın hükmün elinde
Yine gitmez meylim sendedir sende
Sensiz çıkıp şu yaylaları yaylamam
Güzelliğini hiçbir zaman inkar eylemem
Öldürseler de yalan söylemem
Senin sevgin candadır canda
Nice iller gezdim yoruldum
Kan gibi çok aktım duruldum
Senin gibi çok güzele vuruldum
Senin sevgin kandadır kanda
Osman Yılmaz
BİZİM ELLER
Bahar gelir dağlarinda keklikler ötüşür
Çobanlari nağmelerle söyleşir
Seven eller kumkayada birleşir
Aşıklar diyarıdır bizim eller
Yaz gelince çoluk çocuk kırlara dökülür
Orak tırpanla ekinler biçilir
Kışlık azık işte böyle seçilir
Tembellerin yerildiği yerdir bizim eller
Kerpiçtendir evlerin yapısı
Kiminin var kimininde yoktur tapusu
Kolonya değil güvercedir içlerinin kokusu
Harabeler diyarıdır bizim eller
Böyle yazılmış alınların yazısı
Terk edip gider gençlerin bazısı
Gülünç ama içler acısı
Çalışanın övüldüğü yerdir bizim eller
Kış gelince yollar kardan kapanır
Garip köylüm küremekten usanır
Devlet baba sanki bu işten zevk alır
Unutulmusmu yoksa bizim eller...
Osman YILMAZ
UTANIYORUM
Sana bakan tüm gözlerden
Artık seni kıskanıyorum
Dost görünen şu çevremden
Artık şimdi utanıyorum
Sılada özlem çeken yarimden
Bir acı koptu ta derinden
Kötü yazılan kaderimden
Artık şimdi utanıyorum
Yanındayız ebediyen diyenlerden
Sözünde durmayıp dönenlerden
Fakir diye kalpten silenlerden
Artık şimdi utanıyorum
İnsan görünüp hayvanca yaşayanlardan
Sevgisiz kalbi vücudumda taşıyanlardan
Kardeşim deyip parazit geçinenlerden
Artık şimdi utanıyorum
Her akşam benimle olan kadehlerden
Peşimi hiç bırakmayan bu dertlerden
Parasız çözümlenmeyen sebeplerden
Artık şimdi utanıyorum (11.04.1988)
Osman YILMAZ
GÜLÜM
Sarışındır orta boylu
Her sözüyle sevgi dolu
Biraz çekingendir ama
Sanki Viyana'nın gülü
Kalbinde kötülük geçmez
Her söze kulak vermez
O benim tek dermanımdır
Başka bir şeyi gözüm görmez
Mutluluk hayalleri kurardık
Ayrılığı nereden umardık
Zalimler ayırdı bizi
Şimdi ikimiz birden yandık
Elimden bir şey gelmiyor
Zalimler söz dinlemiyor
Güzelim gençliğim
Hapislerde çürüyor
Gülüm sen hiç ağlama
İnşallah kavuşacağım sana
Her gün dua ediyorum
İkimiz için yüce yaratana
İşte Osman'ın hali böyle
Gülom birazda sen söyle
Dilimde derman kalmadı
Sevgilim diye diye
(01.03.1989)
Osman YILMAZ
SEVİYORUM SEVİYORUM
Esiyorum yeller gibi
Çağlıyorum seller gibi
Olkumru bülbüller gibi
Seviyorum seviyorum
Meleğe benzeyen yüzünü
Zümrüt yeşil gözünü
Anlayamadığım sözünü
Seviyorum seviyorum
Gonca gonca güllerini
Kar beyaz ellerini
Saramadığım bellerini
Seviyorum seviyorum
Kalem gibi kaşlarını
Altın sarısı saçlarını
İnciye benzeyen dişlerini
Seviyorum seviyorum
Çiçeklerden menekşeyi
Dünyadaki bir şeyi
Sana ait olan her şeyi
Seviyorum seviyorum
Gençliğim harap olsada
Kalbim bu akşam yorulsada
Gözlerim yolunda kör olsada
Seviyorum seviyorum
Allah'ıma dua ediyorum
Vezirlik değil köle olmak istiyorum
Kalbimde senin aşkını gizliyorum
Çünkü seni seviyorum seviyorum
(06.04.1988)
Osman YILMAZ
ELİMDE DEĞİL
Gezdim dolaştım gurbet elleri
Seyrettim açılmamış gonca gülleri
Yürüdükçe savrulur saçının telleri
Aklımı baştan aldı o güzel gülüşleri
Benim sevgim dilimde değil
Gözüm elin gülümde değil
Bırak unutursun diyorlar
Ama unutmak elimde değil
Boyu uzundur ince belli
Yine çıkmış seher yeli
Kalbime taht kurdun
Seni gördüğüm günden beri
Benim sevgim dilimde değil
Gözüm elin gülümde değil
Bırak unutursun diyorlar
Ama unutmak elimde değil
Çok güzelsin anlatamam
Sana kötü gözle bakamam
Senin tiryakin olmuşum
Kalbimden söküp atamam
Benim sevgim dilimde değil
Gözüm elin gülümde değil
Bırak unutursun diyorlar
Ama unutmak elimde değil
Kara yazılmış benim tahtım
Tatlı aşıma zehir kattın
Sana son sözümü anlattım
Artık gerisini vicdanına bıraktım
(03.04.1988)
Osman YILMAZ